Bitwa pod Ciudad Real
27 marca 1809 r. miała miejsce bitwa pod Ciudad Real między korpusem francuskim pod dowództwem generała Sebastianiego a wojskami hiszpańskimi pod wodzą generała Urbino hr. Cartojal. Wzięli w niej udział piechurzy 4 pułku piechoty Księstwa Warszawskiego oraz „piekielni lansjerzy”, którzy w tej bitwie zmyli plamę na honorze, jaką stanowiło wspomnienie Yevenes
23 marca 1809 r. pułkownik Konopka rozlokował swoich ludzi w zaprzyjaźnionej wsi Yevenes, samowolnie opuszczając kwatery w pobliskiej miejscowości Orgaz. Fatalnie położona wieś, z jedyną drogą odwrotu prowadzącą wąską, górską gardzielą, okazała się śmiertelną pułapką. Nad ranem nieubezpieczeni odpowiednio, zaspani i zmożeni nocną zabawą lansjerzy zostali zaatakowani przez przeważające siły Hiszpanów i stoczyli dramatyczną walkę, aby uratować się z opresji. Udało im się to za cenę 43 zabitych i 47 wziętych do niewoli.
Plamę na honorze, jaką dla lansjerów stanowiło wspomnienie Yevenes, zaczęli zmywać krwią wroga już kilka dni później, gdy 27 marca przyczynili się walnie do zwycięstwa pod Ciudad Real i Santa Cruz. Zmyli ją zaś całkowicie dwa lata później podczas wielkiej bitwy pod Albuerą, jaką 16 maja 1811 r. marszałek Soult stoczył z połączoną armią angielsko-hiszpańsko-portugalską generała Williama Beresforda. „Piekielni lansjerzy” wraz z pułkiem francuskich huzarów przeprowadzili szarżę, która potężnie wstrząsnęła nieprzyjacielską armią. W gwałtownym ataku Polacy rozbili w puch sławny angielski pułk Buffs z brygady generała Johna Colborne’a, pobili dwa kolejne i wyrąbali niemiecką obsługę baterii armat, zdobywając kilka z nich. Małe grupki lansjerów i pojedynczy jeźdźcy przebili się przez wrogą armię na jej tyły, wywołując tam nieopisany zamęt. W pewnym momencie zagrożony był sam generał Beresford! Szarżę powstrzymał dopiero zaporowy ogień czworoboku piechoty połączony z kontratakiem angielskich dragonów. Trzystu Buffsów poległo, pięciuset odniosło rany, a niemal ośmiuset dostało się do niewoli. Anglicy stracili także pięć sztandarów, które okazały się jedynymi tego typu trofeami zdobytymi na nich podczas całej kampanii na Półwyspie Pirenejskim.